schilderij met afbeelding van het Gasthuis Ten Bunderen (Martine Debuf, 1996)
Temidden van uitgestrekte en onherbergzame bossen in het zuiden van West-Vlaanderen, langs de oude heerweg Roeselare-Menen, ter hoogte van het huidige dorp Beitem, op het grondgebied Moorslede (Tuimelare-wijk) stond in de late middeleeuwen dit "Gasthuis Ten Bunderen".
Wanneer we oude landkaarten van Vlaanderen bekijken vinden we, op de plaats waar heden ten dage het dorp Beitem ligt, de naam "Ten Bunderen", "Bunderen" of "Bunder", zoals op deze kaart van Mercator (1570).
"Bunder"- klooster op een kaart van Mercator (1570)
Vanaf het midden van de 13de eeuw tot 1578 stond daar het "Gasthuis ten Bunderen", een klein gelijknamig klooster, bewoond door enkele vrouwelijke religieuzen, die onderdak verleenden aan voorbijtrekkende bedevaarders. Dit passantenhuis én een deel van de grondeigendommen (bossen, weiden en akkers) strekten zich uit over het huidig grondgebied van Moorslede, Beitem (Roeselare), Ledegem en Dadizele.
Na 7,5 eeuwen bestaat de Congregatie, die haar wortels heeft in dat "Gasthuis ten Bunderen", nog steeds, met 34 leden, verspreid over 3 bijhuizen (in Moorslede, Mariakerke-Oostende en Knokke-Heist) én het hoofdklooster in 8980 Zonnebeke, Ieperstraat, 54A. tel. 051/78 89 51; e-mail; geografische ligging.
Op deze website is een poging ondernomen om de opeenvolgende fasen te schetsen van de eeuwenoude geschiedenis van de West-Vlaamse Congregatie van de Zusters van O.L.V.-ten-Bunderen. Tijdens deze fascinerende ontdekkingsreis konden we rekenen op de welwillende medewerking van velen. Zonder al te veel overdrijving mag men rustig stellen dat er haast geen gemeente op te noemen is in West-Vlaanderen, waar niet één of meer mensen hun bijdrage hebben geleverd aan de uitbouw van deze webstek! En er gaat vrijwel geen dag voorbij of er komt een "hulpverlener" bij. Al degenen die belangeloos hun documentatie, publicaties, foto's, afbeeldingen, oude postkaarten, tips enz. ter beschikking stelden voor deze site, zijn we uitermate dankbaar.
je komt als geroepen...
"kom en volg Mij", zegt Jezus in het Evangelie volgens Mattheüs 4, 19
God beweegt mensen tot dienstbaarheid.
God raakt het hart van jongeren om Jezus te volgen, hun leven lang.
God roept vrouwen die, levend in gemeenschap, getuigen van Zijn liefde.
Wie even rondwandelt in deze prachtige site, komt onder de indruk van wat de zusters van de Congregatie van Onze Lieve Vrouw ten Bunderen eeuwen lang hebben geleefd en beleefd, gedaan en gerealiseerd. Sterke, intelligente vrouwen stonden beschikbaar voor de noden van hun tijd: bij pelgrims en zieken, kinderen en jongeren, in het bisdom Brugge en daarbuiten, tot in Kongo. Als ik dat alles bekijk, groeit dankbaarheid en bewondering in mijn hart, voor de honderden zusters, maar ook voor de makers van deze webstek. Proficiat!
Zal dit getuigenis aanstekelijk werken naar meisjes en jonge vrouwen toe in deze tijd? Ik hoop het oprecht en leg die vraag in Gods handen. Aan allen die hier op bezoek komen: vrede en vreugde. Laat u raken door de schoonheid van wat je ziet, door de gedrevenheid van de gemeenschap, en ook door de Geest die leeft.
Roger Vangheluwe Bisschop van Brugge
Deze website over de Congregatie van O.L.V.-ten-Bunderen is zomaar als een geschenk uit de hemel gevallen! We zijn de maker ervan ten zeerste dankbaar om zijn taaie inzet, om zijn hardnekkige speurtocht naar afbeeldingen, om zijn voortdurend streven naar het ontsluieren van onze eeuwenoude geschiedenis en vooral om zijn aanstekelijk enthousiasme dat niet afneemt... integendeel!
Bij het lezen van het bewogen verleden van onze kloostergemeenschap ontdekt men er onwillekeurig Gods hand en werking in. Het is een steeds weerkerende cyclus van bescheiden beginnen, opbloeien en ogenschijnlijk niet te overleven tegenspoed. Soms lijkt de congregatie, vanuit menselijk oogpunt, de ondergang nabij... en uitgerekend op die broze momenten volgt een heropstanding! Een merkwaardige evolutie in de loop der tijden: aanvankelijk enkele caritatief werk leverende leken, later een meer beschouwende gemeenschap, in de voorbije paar eeuwen een grote groep actieve religieuzen, begaan met onderwijs, missiewerk en bejaardenzorg.
Komen wij huidige crisis in het religieuze leven te boven? Verdwijnen we op middellange termijn in de nevelen der geschiedenis, wanneer zich niet dringend nieuwe leden aandienen? Kardinaal Danneels' antwoord hierop is treffend: "Een roeping moet je krijgen, dat valt uit de hemel, dat schiet niet uit de grond. Je kunt ervoor zorgen dat de grond goed bemest is, maar je kunt niet zorgen dat dat plantje uitkomt. Een spreekwoord zegt 'doe je best en God doet de rest'. Dat klopt niet, het moet net omgekeerd zijn: 'God doet het en wij doen de rest'. God heeft ons in de huidige crisis gebracht opdat we zouden beseffen dat we er iets aan moeten doen".
Wat de toekomst ons zal brengen ligt in Gods handen. Wij hopen en bidden vol vertrouwen dat minstens ENKELE jonge vrouwen - misschien na een bezoek aan deze website - Gods roepstem mogen ervaren en er zich voluit aan overleveren. Onze deuren staan alvast voor hen open en ze zijn van harte welkom! Wij willen graag meehelpen bij het opstarten van een nieuw gemeenschapsproject voor deze jong-volwassen vrouwen. Zijzelf zijn de hoofdrolspelers voor de opbouw van een religieuze gemeenschap, aangepast aan deze tijd.
Zo'n hedendaags kloosterleven heeft alle groeikansen als het enerzijds berust op de fundamenten van een eeuwenlang beproefde kloostertraditie en anderzijds beantwoordt aan "de tekenen van de tijd", de vele morele uitdagingen en (vaak verborgen) noden van deze samenleving. Waarin zal zich dat concreet vertalen?
Leven in een gemeenschap, waarin iedereen de anderen liefheeft en alles met elkaar deelt, "één van ziel en één van hart, op weg naar God" (Augustinus)
Bezoldigd halftijds werken, waarbij dienstbaarheid aan de meest uitgestotenen en gekwetsten in onze maatschappij voorrang heeft.
De overblijvende tijd samen zijn voor en met elkaar, vooreerst in (gemeenschappelijk en persoonlijk) gebed, studie, lectuur, huishoudelijke taken, ontspanning, enz.
Wonen in een gebouw dat zich niet onderscheidt van een ander woonhuis.
Gastvrijheid beoefenen door een luisterend oor en open oog te hebben voor de mensen om ons heen die behoeftig zijn, in welk opzicht dan ook...
Waarom zou je je leven niet wijden aan zo'n bestaan, waarin WERK en GEBED harmonisch met mekaar zijn verweven? "Doe maar wat Hij u zeggen zal!" (Matt. 14, 27)". Waag het met God en je zal diep gelukkig zijn.
Zr. Rolande Dhondt Algemene Overste van de Zusters van Onze-Lieve-Vrouw-ten-Bunderen
het huidig hoofdklooster van de Congregatie in Zonnebeke
