Zusters zingen de getijden in het koorgestoelte. Psalmboek van Hendrik VI,
ca. 1400-20. (Londen, British Library)

Na de bouw van een eigen kapel en kapelanij (= huis voor de kapelaan), zeker vóór 1330, konden de zusters in het klooster de H. Mis bijwonen en dagelijks, op geregelde tijden, samen bijv. de getijden van het brevier bidden. Aan de kapel was evenwel géén vaste kapelaan verbonden. Deze was hier ontlast van permanente residentie door de deken van het kapittel van kanunniken van Terwaan. Dat wil zeggen dat de Zusters, ook na de bouw van een eigen kapel, toch ook nog geregeld naar de St.-Martinuskerk van Moorslede gingen om er de H. Mis bij te wonen.

Tot in de 16de eeuw was er trouwens naast het O.-L.-Vrouwaltaar van de parochiekerk een glasraam te bezichtigen, waarop de zusters werden afgebeeld, "teeken dat sy die venster gegeven hebben, ende dat sy te dien tyde aldaer ter kerke gingen besonderlik op de groote feestdagen" (Jaer-boek van priorin Agnes de Wilde).

De Regel van de Doornikse bisschop Fillastre uit 1473 schreef voor dat de zusters van Ten Bunderen, zoals in elk klooster, moesten deelnemen aan het gemeenschappelijk koorgebed, zeven keer per dag. "Onser vrauwen ghetide zal elke zustere zegghen alle daghe...Die niet en cuenen lezen zullen alle daghe zegghen C (=100) pater noster ende ave maria ghelyc den vii (=7) ghetiden vanden daghe", zo staat er te lezen.

Zoals in de meeste vrouwenkloosters bestonden de dagelijkse werkzaamheden binnenshuis uit borduren, spinnen en weven en buitenshuis uit het bewerken van de tuin en het akkerland en uit de kweek van koeien, varkens en kippen.

pagina uit een middeleeuws Lievevrouw-getijdenboek