De romaanse St.-Veronakapel
in Leefdaal 

 startpagina
 geografische situering
 reisroute
 de geschiedenis
   • het Steentijdperk
   • de Romeinse tijd
   • de Merovingers
   • de Karolingers
   • de Middeleeuwen
   • het verval (XV-XVIII e.)
   •de Moderne Tijd
 beschrijving van de kapel
   • de plattegrond
   • de constructie
   • de versiering
 de H. Verona
   • de H. Verona-legende
   • de H. Hubertus-legende
   • de verering
 de Verona-wandeling

 de merovingische kunst
   • het tijdskader
  • de kenmerken
  • de bouwkunst
  • de beeldhouwkunst
  • de miniaturen
  • het edelsmeedwerk

 de karolingische kunst
  • het tijdskader
  • de kenmerken
  • de bouwkunst
      - centraalbouw
      - basilica-kerken
      - crypten
      - kloosters
      - profane gebouwen
  • het edelsmeedwerk
  • de ivoorsnijkunst
  • de miniaturen
  • de muurschilderingen

 de romaanse kunst
  • religieuze aspect
  • het tijdskader
  • de bouwkunst
     - karakteristieken
     - de plattegrond
     - de constructie
     - de versiering
     - scholen in Europa
     - ons land
        - Maaslandgebied
           - kenmerken
           - voorbeelden
        - Scheldegebied
           - kenmerken
           - voorbeelden
     - crypten
     - kloosters
     - profane gebouwen
  • de beeldhouwkunst
       - portalen
       - timpanen
       - kapitelen
       - bas-reliëfs
       - doopvonten
  • de houtskulptuur
       - cultusbeelden
       - kruisbeelden
       - Maria-beelden
  • de ivoorsnijkunst
  • het metaalgietwerk
  • de edelsmeedkunst
       - in het maasland
       - reliekschrijnen
       - liturgie
       - boekbanden
  • de schilderkunst
       - miniaturen
       - fresco's
       - houtschildering
  • de glasramen
  • de weefkunst

 woordenschat
 links
 publicaties

ruiterbeeldje van Keizer Karel, een verkleinde weergave
van een Romeins standbeeld (einde 9de eeuw, Parijs, Louvre)

Karel de Grote herstelde niet enkel de staatkundige eenheid van Westeuropa, hij bevorderde tegelijk de cultuur in al haar facetten, de zgn "Karolingische renaissance". Hij steunde daarbij op de hulp van de Kerk, die grote delen van zijn H. Roomse Rijk had gekerstend. Zo kwam gedurende de 8ste en 9de eeuw (vooral aan beide zijden van de Maas en de Rijn) de Karolingische kunst tot bloei. Karel de grote beschouwde zich als de erfgenaam van de eerste christelijke keizers van Rome en als de gelijkberechtigde van de Oostromeinse keizers. Ook de kunstenaars grepen naar oude voorbeelden met christelijke voorstellingen, naar voorwerpen van klein formaat uit Rome, Egypte (3de-5de eeuw) ofwel uit Ravenna of Byzantium (6de-8ste eeuw). Zo vormde de Karolingische kunst een vrij harmonische samensmelting van laat-klassieke (Romeinse), Oud-Christelijke, Byzantijnse maar ook inheemse Germaanse elementen. Ze vertoonde als typische kenmerken:

• meer zin voor monumentaliteit
• meer aandacht voor de menselijke figuur

Deze karakteristieken kwamen tot uiting in enkele zeldzame beeldhouwwerken en - reliefsculpturen, méér nog in edelsmeedwerk, ivoorsnijwerk en brons, maar vooral in miniaturen, die in levendige lijnen en kleuren op perkament werden getekend in tal van bloeiende abdijscriptoria. Langzamerhand verzaakten de Karolingische artiesten aan de klassieke vormentaal en beeldden ze op eigen wijze hun wereldbeeld uit, waardoor ze de grondslagen legden van de Romaanse kunst (vanaf het midden van de 10de eeuw).