De romaanse St.-Veronakapel
in Leefdaal 

 startpagina
 geografische situering
 reisroute
 de geschiedenis
   • het Steentijdperk
   • de Romeinse tijd
   • de Merovingers
   • de Karolingers
   • de Middeleeuwen
   • het verval (XV-XVIII e.)
   •de Moderne Tijd
 beschrijving van de kapel
   • de plattegrond
   • de constructie
   • de versiering
 de H. Verona
   • de H. Verona-legende
   • de H. Hubertus-legende
   • de verering
 de Verona-wandeling

 de merovingische kunst
   • het tijdskader
  • de kenmerken
  • de bouwkunst
  • de beeldhouwkunst
  • de miniaturen
  • het edelsmeedwerk

 de karolingische kunst
  • het tijdskader
  • de kenmerken
  • de bouwkunst
      - centraalbouw
      - basilica-kerken
      - crypten
      - kloosters
      - profane gebouwen
  • het edelsmeedwerk
  • de ivoorsnijkunst
  • de miniaturen
  • de muurschilderingen

 de romaanse kunst
  • religieuze aspect
  • het tijdskader
  • de bouwkunst
     - karakteristieken
     - de plattegrond
     - de constructie
     - de versiering
     - scholen in Europa
     - ons land
        - Maaslandgebied
           - kenmerken
           - voorbeelden
        - Scheldegebied
           - kenmerken
           - voorbeelden
     - crypten
     - kloosters
     - profane gebouwen
  • de beeldhouwkunst
       - portalen
       - tympanen
       - kapitelen
       - bas-reliëfs
  • de houtskulptuur
       - cultusbeelden
       - kruisbeelden
       - Maria-beelden
  • de ivoorsnijkunst
  • het metaalgietwerk
  • de edelsmeedkunst
       - in het maasland
       - reliekschrijnen
       - liturgie
       - boekbanden
  • de schilderkunst
       - miniaturen
       - fresco's
       - houtschildering
  • de glasramen
  • de weefkunst

 woordenschat
 links
 publicaties

In de periode van de Merovingers en later van de Karolingers (tussen de 7de en de 10de eeuw) kwam er een definitief einde aan de gallo-romeinse beschaving. Het is duidelijk dat er in dit tijdvak een Frankische aanwezigheid was rond de Sint-Veronakapel.

algemeen opgravingsplan (J. Martens, 1951)

• Tijdens grondige restauratiewerken door J. Mertens, in 1951, werd op de plaats van de huidige kapel een belangrijk grafveld blootgelegd, vermoedelijk uit de 9de of 10de eeuw. Het omvatte een aantal eenvoudig uitgegraven kuilen met daarin telkens een houten kist.

• Onder de oostelijke scheidingsmuur, tussen het schip en het koor van de kapel, gedeeltelijk onder het primitieve koor, werden 2 gemetselde graven aangetroffen, opgevuld met o.m.romeins puin (fig.7). In één ervan bevond zich een zuiveren koperen staafje, een sluitstuk van een merovingsche geldbeugel.

• De belangrijkste vondst was een merovingische sarkofaag, van zachte witte steen uit Opper-Lotharingen (fig. 10). Wellicht is er, aan het einde van de 9de of in het begin van de 10de eeuw, een belangrijke persoon in begraven. In het volksgeloof werd deze tombe algauw beschouwd als de laatste rustplaats van de H. Verona. De ware identiteit is evenwel onbekend.
  
  

  In 1598 werd deze sarkofaag geplunderd. Een deel van het gebeente kwam terecht in de parochie van Bertem. Deze "relieken" van St-Verona werden bij de jaarlijkse kermis (2de zondag van september) in processie rondgedragen, tot het aartsbisdom elke verering ervan verbood.

  

  De sarcofaag staat nu in de kapel opgesteld vooraan in de noordelijke zijbeuk (bij het binnenkomen aan de linkerkant).