|
startpagina
geografische situering
reisroute
de geschiedenis
het Steentijdperk
de Romeinse tijd
de Merovingers
de Karolingers
de Middeleeuwen
het verval (XV-XVIII e.)
de Moderne Tijd
beschrijving van de kapel
de plattegrond
de constructie
de versiering
de H. Verona
de H. Verona-legende
de H. Hubertus-legende
de verering
de Verona-wandeling
de merovingische kunst
het tijdskader
de kenmerken
de bouwkunst
de beeldhouwkunst
de miniaturen
het edelsmeedwerk
de karolingische kunst
het tijdskader
de kenmerken
de bouwkunst
- centraalbouw
- basilica-kerken
- crypten
- kloosters
- profane gebouwen
het edelsmeedwerk
de ivoorsnijkunst
de miniaturen
de muurschilderingen
de romaanse kunst
religieuze aspect
het tijdskader
de bouwkunst
- karakteristieken
- de plattegrond
- de constructie
- de versiering
- scholen in Europa
- ons land
- Maaslandgebied
- kenmerken - voorbeelden
- Scheldegebied
- kenmerken
- voorbeelden
- crypten
- kloosters
- profane gebouwen
de beeldhouwkunst
  - portalen
  - tympanen
  - kapitelen
  - bas-reliëfs
de houtskulptuur
- cultusbeelden
  - kruisbeelden
  - Maria-beelden
de ivoorsnijkunst
het metaalgietwerk
de edelsmeedkunst
  - in het maasland
  - reliekschrijnen
  - liturgie
  - boekbanden
de schilderkunst
- miniaturen
- fresco's
- houtschildering
de glasramen
de weefkunst
woordenschat
links
publicaties
|
|
 De zondeval. Bronzen poortdeur van bisschop Bernward. Hildesheim, St.-Michaels Dom, 1015
duitsland
De metaalplastiek, in het karolingisch tijdperk nog slechts in wording, kwam tot volle ontwikkeling. Terwijl de vernieuwinf van het beeldhouwwerk vooral kwam vanuit Frankrijk bezuiden de Loire, zo lag het zwaartepunt van de bronsplastiek in het noorden (Saksen, Maasstreek).
Een oud en belangrijk centrum ervan was Saksen. Dank zij bisschop Bernward is Hildesheim, onder de Ottoonse keizers, een zeer vooruitstrevend kunstcentrum. Op de twee bronzen Bernward-deurvleugels van de Dom van Hildesheim (1015), elk gegoten uit één stuk en bijna 5 meter hoog, beelden 16 plastische reliëfs het Scheppingsverhaal en Jezus' verlossingswerk kernachtig en levendig uit. De invloed van antieke modellen is zichtbaar, o.m. de houten deuren van Santa Sabina in Rome.
 De Bernwardzuil in de Mariendom van Hildesheim (ca. 1020)
Ook de 4 meter hoge paaskandelaar, de zogeheten Bernwardzuil, in de Dom van Hildesheim (1015), met in spiraal omhooglopende reliëfs met het leven van Jezus getuigt, ondanks de navolging van antieke voorbeelden (de Romeinse triomfzuilen, zoals die van keizer Trojanus), van een zekere spontaneïteit en van een sterk plastisch gevoel.
 7-armige bronzen kandelaar (1190). Braunschwaig, Dom
italië
 bronzen reliëfs op de San Ranieri-poort van de Dom van Pisa (1185)
 bronsreliefs op houten hoofdportaal. Verona, San Zeno, 11de eeuw
 bronzen poort van Bonanno (1186). Monreale, kathedraal, westportaal
belgië (maasland)
 de doop van Jezus in de Jordaan (1107-1118). Luik, kerk St.-Barthélemy
Maar het is in het andere centrum van metaalnijverheid, in de Maasvallei, dat men het meesterwerk van de metaalplastiek moet zoeken: het geelkoperen doopbekken in de kerk van St.-Barthélemy in Luik, door Reinier van Hoei, gegoten in geelkoper tussen 1107 en 1118. Zoals weleer de "Bronzen Zee" in de tempel van Jeruzalem, zo rust hier het bekken op de rug van 12 ossen. Vijf dooptaferelen in hoogreliëf versieren de wand: ze vallen op door een natuurlijke groepering, de volplastische gespannenheid van de figuren, de losheid en verscheidenheid van de houdingen, de sierlijkheid van de drapering en een plastische vormgeving die verwant is met de klassieke kunst.
 kuip van de bronzen doopvont uit de St.-Germanuskerk in Tienen (1149)
| © Copyright 2005-2007. Alle rechten voorbehouden. Contact: Wim Wylin
|
|