foto van de Veronakapel ui 1910
In 1838 kreeg de Veronakerk kerk een kruisweg. De tekeningen zijn van de Parijzenaar J. Carot.
Een eeuw later, op 25 maart 1938, werd de Veronakapel een beschermde gebouw, met het oog op een grondige restauratie na WO II.
Tussen 30 april 1951 en 24 januari 1953 onderging de kerk een grondige restauratie door J. Mertens, onder leiding van de Leuvense kunsthistoricus en archeoloog Raymond Lemaire (1921-1997).
De Veronakapel na de restauratie (Foto: Willy Brumagne)
De kapel kreeg opnieuw het uitzicht van de Maas-romaanse basiliek die zij was geweest in de 13de eeuw, met:
1. zwarte delen: 12de-13de eeuw. 2. schuin gestreepte delen: 1951-53.
- een westertoren.
- 3 beuken van 4 traveeën.
- een rechthoekig koor.
- de twee in 1773 afgebroken zijbeuken werden opnieuw opgebouwd en de wanden tussen midden- en zijbeuken opengebroken.
- aan de zuidzijde werd een sacristie bijgebouwd die vrij goed harmoniëerde met het geheel.
Een nieuwe veel minder omvangrijke restauratie van de kapel bleek nodig in 1993. De zoldering was er erg aan toe. Een grondige vernietiging van de houtwormen drong zich op.
