De romaanse St.-Veronakapel
in Leefdaal 

 startpagina
 geografische situering
 reisroute
 de geschiedenis
   • het Steentijdperk
   • de Romeinse tijd
   • de Merovingers
   • de Karolingers
   • de Middeleeuwen
   • het verval (XV-XVIII e.)
   •de Moderne Tijd
 beschrijving van de kapel
   • de plattegrond
   • de constructie
   • de versiering
 de H. Verona
   • de H. Verona-legende
   • de H. Hubertus-legende
   • de verering
 de Verona-wandeling

 de merovingische kunst
   • het tijdskader
  • de kenmerken
  • de bouwkunst
  • de beeldhouwkunst
  • de miniaturen
  • het edelsmeedwerk

 de karolingische kunst
  • het tijdskader
  • de kenmerken
  • de bouwkunst
      - centraalbouw
      - basilica-kerken
      - crypten
      - kloosters
      - profane gebouwen
  • het edelsmeedwerk
  • de ivoorsnijkunst
  • de miniaturen
  • de muurschilderingen

 de romaanse kunst
  • religieuze aspect
  • het tijdskader
  • de bouwkunst
     - karakteristieken
     - de plattegrond
     - de constructie
     - de versiering
     - scholen in Europa
     - ons land
        - Maaslandgebied
           - kenmerken
           - voorbeelden
        - Scheldegebied
           - kenmerken
           - voorbeelden
     - crypten
     - kloosters
     - profane gebouwen
  • de beeldhouwkunst
       - portalen
       - tympanen
       - kapitelen
       - bas-reliëfs
  • de houtskulptuur
       - cultusbeelden
       - kruisbeelden
       - Maria-beelden
  • de ivoorsnijkunst
  • het metaalgietwerk
  • de edelsmeedkunst
       - in het maasland
       - reliekschrijnen
       - liturgie
       - boekbanden
  • de schilderkunst
       - miniaturen
       - fresco's
       - houtschildering
  • de glasramen
  • de weefkunst

 woordenschat
 links
 publicaties

Vanwaar komt het begrip "romaans" vandaan? Het waren twee Franse oudheidkundigen, Arcisse de Caumont en Charles de Gerville, die in het begin van de 19de eeuw het begrip "romaanse kunst" lanceerden. Beide archeologen zagen een gelijkenis tussen het ontstaan van de architectuur in de 11de en 12de eeuw enerzijds en het wordingsproces van de Romaanse talen anderzijds: zoals deze laatsten zich geleidelijk ontwikkelden uit het antieke Latijn, zo groeide ook uit de Latijnse basiliek en de klassieke vormentaal; de Romaanse stijl, zo redeneerden ze. Dit was een te eenvoudige voorstelling van zaken, want ze gingen voorbij aan de de Germaanse en vooral aan de Oosters-Byzantijnse invloeden, die veel doorslaggevender waren dan de klassieke. Nietmmein raakte de benaming "romaans" al gauw algemeen ingeburgerd en niemand denkt er hedentendage nog aan om deze te vervangen. Ze bedoelden daar in eerste instantie de bouwkunst mee uit de 11de en 12de eeuw. Ze gingen uit van het beginsel dat deze architectuur voortkwam uit de Romeinse bouwwijze, zoals de 'Romaanse talen' uit het Latijn. Hoewel dit een te eenvoudige voorstelling van zaken is (er speelden namelijk ook allerlei andere invloeden mee dan alleen maar die van het antieke Rome) raakte deze term 'romaans' toch gauw algemeen ingeburgerd.

Onder Romaanse stijl verstaat men de kunst in heel Westelijk Europa vanaf ca. omstreek s het jaar 1000 tot in het begin van de 13de eeuw. In Noord-Frankrijk echter ontlook al halfweg de 12de eeuw de gotische kunststroming.

De Romaanse kunst is vrijwel uitsluitend kerkelijke, dwz dat ze in nauwe betrekking stond met de eredienst. Een groot aandeel in haar ontwikkeling en verspreiding hadden de kloosters. De niuwe architectuur kwam het eerst tot uiting in de abdijkerken. Monniken waren de bouwmeesters en beeldhouwers, maar ook de copisten en verluchters van de handschriften. Vooral de benedictijnerabdij in het Bourgondische Cluny (gesticht in 911) heeft op dat stuk grote verdiensten. De somptueuze kloosterkerk en de stoere ridderburcht zijn de voornaamste uitingen van deze door monniken en feodale heren beheerste tijd.